Onze laatste treinetappe was een etappe van 15 uur, van Hué naar Hanoi. Dit keer namen we de nachttrein. We hadden eerste klas soft sleepers, vier bedjes in één cabine. De andere opties waren hard sleepers, of te wel 6 planken in één cabine, of stoelen. Perfect op tijd kwam de trein weer aan en in onze cabine lagen al twee Vietnamese medepassagiers. Deze mannen waren gelukkig van het rustige soort. Ze snurkten misschien een beetje, maar dat kwam niet uit boven de treingeluiden. Want wat schudde en schokte de trein. Ondanks het rollen en schudden in bed, sliepen we aardig.
De volgende ochtend waren onze cabinegenoten al snel bij hun bestemming en niet veel later arriveerde er een nieuwe passagier. Een oude man, flinke rugzak, legerhelm op, houten stok in de hand. De Vietnamees bleek nogal een kletskous. Hij bleef maar tegen ons aan kletsen in het Vietnamees, wilde met ons op de foto en nouja eigenlijk begrepen we er natuurlijk helemaal niets van wat hij nou wilde of zei. Ik keek op mijn horloge en zag dat de reis nog tweeënhalf uur duurde… dat waren lange uren want de oude man gaf niet op. Een Vietnamees Hanoi lied dat luid uit de speakers galmde verloste ons, het eindstation was in zicht.
Straten in de Old Quarter
Hanoi is echt weer heel andere stad dan Ho Chi Minhstad met een hele eigen sfeer. Alleen het verkeer gedraagt zich uiteraard net zoals in Ho Chi Minhstad: toeteren en dan extra gas geven. We verbleven in de Old Quarter. Hier kun je ronddwalen door de straten. Het leuke hieraan is dat de straten in deze wijk hun specialistische koopwaar hebben, kleine winkeltjes op een rij die allemaal hetzelfde verkopen. Zo heb je een kruiden straatje, een garen straatje, een feestartikelen straatje, een bamboestokken straatje, maar ook een vogelkooitjes straatje en een plakband straatje en ga zo maar door. Je kunt het zo gek niet bedenken.
Hanoi
Verder heb je uiteraard in Hanoi ook andere bezienswaardigheden. Zo is er de French Quarter met zijn koloniale gebouwen, het Ho Chi Minh plein met het Mausoleum van Ho Chi Minh, het gemoedelijke Hoan Kiem meer, er zijn tempels en pagodes en natuurlijk ook verschillende musea zoals de beruchte Hỏa Lò gevangenis, ook wel het Hanoi Hilton genoemd. Deze gevangenis werd gebouwd door de Fransen waar ze politieke gevangenen vasthielden onder erbarmelijke omstandigheden. Gruwelijke martelpraktijken en het gebruik van de guillotine werden niet geschuwd. Tijdens de Vietnamoorlog kwamen hier Amerikaanse krijgsgevangenen te zitten. Ook zij verbleven in slechte omstandigheden en werden gemarteld. Dit deel van de geschiedenis werd in het museum anders geportretteerd en leek het alsof de Amerikanen daar best een goede tijd hadden.
Keuzestress
Vanuit Hanoi kun je verschillende tours doen naar indrukwekkend natuurschoon: Ha Long Bay en Sapa. We wisten dat we in ieder geval naar Ha Long Bay wilden, maar hoe en hoelang daar waren we niet uit. Er waren zoveel mogelijkheden voor ieder budget en er waren zoveel bedrijfjes die tourtjes aanbieden. Daarbij lees je veel online, want je wilt natuurlijk het beste tegen een redelijke prijs. En als iedereen je een tour door de strot wilt duwen en je leest al die reviews en je weet dat het mega toeristisch zal zijn…dan denk je waarom zullen we nog gaan. Maar het moet nu eenmaal een prachtig mooi natuurwonder zijn… Uiteindelijk kozen we voor een dagtour ipv meerdaagse cruises. Dat betekende vroeg weg en laat weer in het hotel voor een paar uurtjes op het water.
Ha Long Bay
Ha Long Bay is een baai met zo’n 2000 kalkstenen eilandjes en rotsen. Deze baai staat op de werelderfgoedlijst van de UNESCO. Kortom de moeite van een bezoekje waard. ’s Ochtends vroeg vertrokken we en een uurtje of 3 a 4 stapten we op een boot alwaar we lunchten terwijl de boot, tezamen met tientallen andere boten, richting de eilandjes voeren. Het was geen zonnige dag, maar een beetje mistig en dat gaven de rotsen en eilandjes met hun vreemde vormen een mysterieus aangezicht. We stopten bij een drijvend vissersdorpje waar armoe troef was voor de bewoners en daarna bezochten we één van de grotten die in sommige eilandjes schuilen. Deze grot leek meer op een discogrot. Kermisverlichting kleurde de grot rood, paars, groen, geel, etc… en de gids hoorde je niet meer boven de andere gidsen met hun groepen uit. Ha Long Bay is mooi, maar door het megatoerisme verliest het wel zijn charme. De terugweg duurde uiteraard lang en vanwege het verkeer koos de buschauffeur een andere route. Blijkbaar deed hij dat niet zo vaak, want een paar keert trapte hij vol op de rem om aan iemand de weg te vragen. We reden door het platteland en weliswaar was er niet zoveel verkeer maar een overstekende koe zorgde wel voor verhoogde adrenaline…
Stappen met George
Tijdens de Ha Long Bay tour ontmoette we George. Een Engelsman woonachtig in Berlijn. Het klikte en hij verbleef ook nog een tijdje in Hanoi dus we hadden afgesproken om af te spreken en zo geschiedde. We aten wat en dronken cocktails om vervolgens verder de Old Quarter in te duiken, de jonge Vietnamezen en de backpackers namen de straten over en inmiddels waren de verschillende winkeltjes die de straten overdag bevolkte nu omgetoverd in eetgelegenheden met de kleine krukjes en tafeltjes midden op straat. Hanoi bruist. We vonden een bar waar we nog konden zitten. Op de bovenste verdieping was het rustig en zat er een stel aan ballonnen te lurken. Lachgas ballonnen zijn een ding zo bleek. De grootste lol hadden ze en dat moest natuurlijk gefilmd worden. Toen we ’s avonds laat onszelf door het uitgaanspubliek, hier en daar iemand kotsend, heen worstelden richting hotel viel er iets op. Het verkeer leek verdwenen en de lucht was koeler. Heerlijk!
Thuis
De laatste dagen in Hanoi hebben we niet veel gedaan. We waren er toe om naar huis te gaan. We hebben zoveel gedaan en gezien dat je het soms allemaal niet meer kunt bevatten of in je opnemen. Een lange reis hadden we voor de boeg met een tussenstop van 6 uur op Singapore. Maar een tussenstop op Singapore is geen straf. Het is een groot vliegveld met vele winkels en eetgelegenheden, maar het mooiste zijn nog de gratis bioscopen, gameruimtes en de vlindertuin. Genoeg te doen dus om de tijd door te komen! Nu dus weer thuis en we genieten van dat het hier koeler is qua weer, dat we weer onze eigen maaltje koken en alle andere geneugten die alleen thuis zijn. Zelfs een vijfsterren hotel kan niet tegen thuis op! 🙂
PriDe on tour 