Stadsleven – PriDe on tour

Onze laatste treinetappe was een etappe van 15 uur, van Hué naar Hanoi. Dit keer namen we de nachttrein. We hadden eerste klas soft sleepers, vier bedjes in één cabine. De andere opties waren hard sleepers, of te wel 6 planken in één cabine, of stoelen. Perfect op tijd kwam de trein weer aan en in onze cabine lagen al twee Vietnamese medepassagiers. Deze mannen waren gelukkig van het rustige soort. Ze snurkten misschien een beetje, maar dat kwam niet uit boven de treingeluiden. Want wat schudde en schokte de trein. Ondanks het rollen en schudden in bed, sliepen we aardig.

De volgende ochtend waren onze cabinegenoten al snel bij hun bestemming en niet veel later arriveerde er een nieuwe passagier. Een oude man, flinke rugzak, legerhelm op, houten stok in de hand. De Vietnamees bleek nogal een kletskous. Hij bleef maar tegen ons aan kletsen in het Vietnamees, wilde met ons op de foto en nouja eigenlijk begrepen we er natuurlijk helemaal niets van wat hij nou wilde of zei. Ik keek op mijn horloge en zag dat de reis nog tweeënhalf uur duurde… dat waren lange uren want de oude man gaf niet op. Een Vietnamees Hanoi lied dat luid uit de speakers galmde verloste ons, het eindstation was in zicht.

Straten in de Old Quarter

Hanoi is echt weer heel andere stad dan Ho Chi Minhstad met een hele eigen sfeer. Alleen het verkeer gedraagt zich uiteraard net zoals in Ho Chi Minhstad: toeteren en dan extra gas geven. We verbleven in de Old Quarter. Hier kun je ronddwalen door de straten. Het leuke hieraan is dat de straten in deze wijk hun specialistische koopwaar hebben, kleine winkeltjes op een rij die allemaal hetzelfde verkopen. Zo heb je een kruiden straatje, een garen straatje, een feestartikelen straatje, een bamboestokken straatje, maar ook een vogelkooitjes straatje en een plakband straatje en ga zo maar door. Je kunt het zo gek niet bedenken.

Hanoi

Verder heb je uiteraard in Hanoi ook andere bezienswaardigheden. Zo is er de French Quarter met zijn koloniale gebouwen, het Ho Chi Minh plein met het Mausoleum van Ho Chi Minh, het gemoedelijke Hoan Kiem meer, er zijn tempels en pagodes en natuurlijk ook verschillende musea zoals de beruchte Hỏa Lò gevangenis, ook wel het Hanoi Hilton genoemd. Deze gevangenis werd gebouwd door de Fransen waar ze politieke gevangenen vasthielden onder erbarmelijke omstandigheden. Gruwelijke martelpraktijken en het gebruik van de guillotine werden niet geschuwd. Tijdens de Vietnamoorlog kwamen hier Amerikaanse krijgsgevangenen te zitten. Ook zij verbleven in slechte omstandigheden en werden gemarteld. Dit deel van de geschiedenis werd in het museum anders geportretteerd en leek het alsof de Amerikanen daar best een goede tijd hadden.

Keuzestress

Vanuit Hanoi kun je verschillende tours doen naar indrukwekkend natuurschoon: Ha Long Bay en Sapa. We wisten dat we in ieder geval naar Ha Long Bay wilden, maar hoe en hoelang daar waren we niet uit. Er waren zoveel mogelijkheden voor ieder budget en er waren zoveel bedrijfjes die tourtjes aanbieden. Daarbij lees je veel online, want je wilt natuurlijk het beste tegen een redelijke prijs. En als iedereen je een tour door de strot wilt duwen en je leest al die reviews en je weet dat het mega toeristisch zal zijn…dan denk je waarom zullen we nog gaan. Maar het moet nu eenmaal een prachtig mooi natuurwonder zijn… Uiteindelijk kozen we voor een dagtour ipv meerdaagse cruises. Dat betekende vroeg weg en laat weer in het hotel voor een paar uurtjes op het water.

Ha Long Bay

Ha Long Bay is een baai met zo’n 2000 kalkstenen eilandjes en rotsen. Deze baai staat op de werelderfgoedlijst van de UNESCO. Kortom de moeite van een bezoekje waard. ’s Ochtends vroeg vertrokken we en een uurtje of 3 a 4 stapten we op een boot alwaar we lunchten terwijl de boot, tezamen met tientallen andere boten, richting de eilandjes voeren. Het was geen zonnige dag, maar een beetje mistig en dat gaven de rotsen en eilandjes met hun vreemde vormen een mysterieus aangezicht. We stopten bij een drijvend vissersdorpje waar armoe troef was voor de bewoners en daarna bezochten we één van de grotten die in sommige eilandjes schuilen. Deze grot leek meer op een discogrot. Kermisverlichting kleurde de grot rood, paars, groen, geel, etc… en de gids hoorde je niet meer boven de andere gidsen met hun groepen uit. Ha Long Bay is mooi, maar door het megatoerisme verliest het wel zijn charme. De terugweg duurde uiteraard lang en vanwege het verkeer koos de buschauffeur een andere route. Blijkbaar deed hij dat niet zo vaak, want een paar keert trapte hij vol op de rem om aan iemand de weg te vragen. We reden door het platteland en weliswaar was er niet zoveel verkeer maar een overstekende koe zorgde wel voor verhoogde adrenaline…

Stappen met George

Tijdens de Ha Long Bay tour ontmoette we George. Een Engelsman woonachtig in Berlijn. Het klikte en hij verbleef ook nog een tijdje in Hanoi dus we hadden afgesproken om af te spreken en zo geschiedde. We aten wat en dronken cocktails om vervolgens verder de Old Quarter in te duiken, de jonge Vietnamezen en de backpackers namen de straten over en inmiddels waren de verschillende winkeltjes die de straten overdag bevolkte nu omgetoverd in eetgelegenheden met de kleine krukjes en tafeltjes midden op straat. Hanoi bruist. We vonden een bar waar we nog konden zitten. Op de bovenste verdieping was het rustig en zat er een stel aan ballonnen te lurken. Lachgas ballonnen zijn een ding zo bleek. De grootste lol hadden ze en dat moest natuurlijk gefilmd worden. Toen we ’s avonds laat onszelf door het uitgaanspubliek, hier en daar iemand kotsend, heen worstelden richting hotel viel er iets op. Het verkeer leek verdwenen en de lucht was koeler. Heerlijk!

Thuis

De laatste dagen in Hanoi hebben we niet veel gedaan. We waren er toe om naar huis te gaan. We hebben zoveel gedaan en gezien dat je het soms allemaal niet meer kunt bevatten of in je opnemen. Een lange reis hadden we voor de boeg met een tussenstop van 6 uur op Singapore. Maar een tussenstop op Singapore is geen straf. Het is een groot vliegveld met vele winkels en eetgelegenheden, maar het mooiste zijn nog de gratis bioscopen, gameruimtes en de vlindertuin. Genoeg te doen dus om de tijd door te komen! Nu dus weer thuis en we genieten van dat het hier koeler is qua weer, dat we weer onze eigen maaltje koken en alle andere geneugten die alleen thuis zijn. Zelfs een vijfsterren hotel kan niet tegen thuis op! 🙂

Het spoor, de trein past net tussen de huizen

Een van de vele monumenten en beelden in Hanoi

Als je goed kijkt lijkt de rots op een zittende aap.

Een buitenaards wezen in de discogrot in Ha Long Bay

Twee guillotines werden er door de Fransen gebruikt in de Hao Li gevangenis

Eerlijk gezegd zagen we er een beetje tegen op om naar Bangkok te gaan. Zo’n hete grote stinkstad… maar het is nu eenmaal een superhandig punt om je reis door Azië verder te vervolgen of om nog één en ander te regelen.

Dit keer ging de, toch wel weer lange reis, zeer voorspoedig. We vertrokken om 10:15 ’s ochtends met de ferry en een kleine 2 uur later stonden we weer op het vaste land. Daar stond een tourbus op ons te wachten die ons naar Bangkok bracht. Om 20:30, stipt op tijd, kwamen we aan. Een taxi bracht ons naar onze containerhostel. Onderweg, toen we in de straat reden waar ons hostel bij lag, zagen we behoorlijk wat bars die flink bezocht werden. De taxichauffeur begon erg te giechelen. Wij, nog versuft van de lange reis, lachten wat mee en zeiden dat je daar vast leuk kon feesten.

Later, toen we weer door dat deel van de straat liepen begrepen we onze giechelende taxichauffeur. Onder andere was daar een Hooters bar. Dat was de rustigste bar waar mannen op hun gemak een krantje konden lezen. Al die andere bars waren van een grote luidruchtigheid waar mannelijke sekstoeristen naar binnen werden gelokt door de Thaise vrouwen. Het was treurig om te zien, zeker de te jonge meisjes in bugs bunny jurkjes die nog maar wat sterke drank achteroversloegen en een klant probeerde te scoren…

Het paleis en de koning

Onderweg in Thailand zagen we uiteraard veelvuldig de afbeelding van de koning. Op zich niets bijzonders. Maar we zagen ook regelmatig rouwlinten en mensen met zwarte strikjes opgespeld. We sloegen er eigenlijk niet zoveel acht op. Toen wij de ‘Grand Palace’ bezochten realiseerden we dat we nieuws hadden gemist. In oktober vorig jaar was de koning overleden, waarschijnlijk toen wij ergens door een modderbos in Nieuw-Zeeland aan het heenploegen waren. Hij was erg geliefd bij de bevolking en we zagen dan ook veel Thai hun respect betuigen bij het paleis.

Het paleis en de tempels waren echt schitterend, het is veel goud wat er blinkt. Het is een behoorlijk terrein waar je onder andere kunt komen met een boot. Op de Menan rivier varen de rivierschepen, taxibootjes en alles wat er tussenin zit kriskras door elkaar, maar het is een heerlijke manier om van a naar b te reizen in Bangkok. Ook is het heerlijk om over het paleiselijk terrein te dwalen. Het is druk, maar evengoed aangenaam, er is gewoon veel te zien.

Vele contrasten

Na drie dagen Bangkok kwamen we tot de conclusie dat we het eigenlijk wel een leuke stad vonden. Veel leuker dan Kuala Lumpur bijvoorbeeld. Waarom dat precies is weet ik eigenlijk niet. Want het is ook echt een grote drukke hete stinkstad. Je ziet hier ook veel meer armoede, het verschil tussen arm en rijk is groot. Op straat zie je mensen tot de bedelstaf veroordeeld omdat ze invalide zijn, oude mensjes die iets proberen te verkopen en ook wijkjes die nog net geen krottenwijkjes zijn. Daarnaast zie je weer vele enorme luxe shoppingmalls. Er is een mall met uiteraard alle luxe dure kledingmerken, met exclusieve restaurantjes, maar daar is ook, op de derde verdieping nota bene, een uitstalling van Maseraties, Rolls Royles’, Aston Martins, Porsches etc. etc. En wat misschien wel het bizarste is dat er onderin deze mall een enorm aquarium huist. Je kunt er gewoon in duiken als je dat zou willen om te zwemmen met haaien. Er is een complete onderwaterwereld gecreëerd inclusief pinguïns! We zijn hier overigens niet in geweest.

We hebben in drie dagen tijd een klein deel gezien van deze enorme stad. Maar we voelden ons er wel prettig en dat hadden we simpelweg niet verwacht. De lieve mensen in het containerhostel waar we verbleven droegen daar ook aan bij. Het was een familiebedrijfje waarbij iedereen zijn steentje bijdroeg. We raakten een beetje ontroerd door de oma die bij ons vertrek nog een geurende bloem plukte voor ons ieder.

Ho Chi Minh City

Vanuit Bangkok vlogen we naar Ho Chi Minh City, oftewel Saigon. Ons startpunt om Vietnam te verkennen. Bangkok was druk en heet, maar dat viel in het niet bij deze Vietnamese stad met zijn plusminus 10 miljoen inwoners en 8 miljoen scooters… gekkigheid! Inmiddels hebben we deze stad ook achter ons gelaten en reizen we met de trein langzaam richting Hanoi. Later meer over onze belevenissen in Vietnam.