Kleine ode aan de Kantinewagen

Eergisteren was weer zo’n voorbeeld van een oncomfortabele dag. Lange etappe, lekker warm zweterig temperatuurtje, een paar bergbeklimmingen, groot gedeelte langs heftige industrie en als klapper op de vuurpijl een pelgrimshostel; een heus schimmelparadijs met snurkende mannen.

Op dit soort momenten verlangen wij heimelijk terug naar de kantinewagens. Een kantinewagen is een camper gevuld met mens & dier, heeft alles (+ meer) bij zich wat een pelgrim nodig heeft, zoekt een comfortabele camping, draagt onze 12 kilo zware rugzakken en pikt ons na een dagje tippelen op de  eindbestemming op om ons de ochtend erna weer op de exacte plek terug te zetten. Een ware luxe en nog gezellig ook!

T. Rika en O. Anne hadden een oefendagje. Dat wil zeggen dat ze samen met Lotje (=hond) vanuit Zeeland, via Duitsland kwamen langs gescheurd naar midden Frankrijk en ons vervolgens hebben volgepropt met heerlijk eten en de nodige wijn. Na een nachtje op de camping hebben ze ons weer afgezet en zijn ze weer in hoog tempo naar huis gereden. Kort maar krachtig en dit smaakte zeker naar meer.

Neppelgrims

Gelukkig hoefden we niet al te lang te wachten voordat we ondersteuning kregen van de 2de kantinewagen. Marian (+ 5 honden) en Moeke (+ 1 hond) kwamen ons gedurende 10 dagen ondersteunen. Wij hadden het zeer fijn en het voelde in deze 10 dagen alsof we neppelgrims waren, lichtvoetig als we waren zonder rugzak. M & M hadden het iets zwaarder. Vooral het zoeken naar een open camping heeft stressmomentjes opgeleverd, waardoor de camper een paar honderd kilometer extra heeft rondgereden. Maar gelukkig hebben ze ook genoten door te shoppen, lekker te eten en met Henk (= man Marian) zijn geld vele liters wijn in te slaan. ‘s Avonds was er ontspanning en sloten wij samen met de bemanning van de kantinewagen de avond af met drank en sterke verhalen.

De rest van onze tocht dachten we het dan “echt” zelf te moeten doen, maar niks was minder waar. We waren net in Spanje toen we een smsje van O. Anne en T. Rika kregen. “hoe gaat het met jullie? We denken nog ff langs te komen”. En ja hoor, tot onze vreugde kwamen ze gewoon ff langs. Camper weer gevuld en met Lotje op schoot kwamen ze ons net voor Bilboa tegemoet rijden. Dit keer bleven ze 6 dagen en hebben ze ons weer heerlijk in de watten gelegd met van alles en nog wat!

Wij kunnen allen maar hard zeggen; Lang leve de kantinewagens en de lieve mensen en dieren die er in zitten!!!!!! We hebben van jullie genoten, thanx!!